บทที่ 286 ส่งเขาเป็นครั้งสุดท้ายอย่างเงียบสงบ

บทที่ 286 ส่งเขาเป็นครั้งสุดท้ายอย่างเงียบสงบ

คนโบราณมักกล่าวว่า ‘บ้านมีผู้อาวุโสคนหนึ่ง ก็ประหนึ่งมีสมบัติล้ำค่า’ สำหรับหลิวซิงเย่ซึ่งทำงานการเมืองมาหลายปี ลูกศิษย์และผู้ใต้บังคับบัญชาในอดีตที่เขาสั่งสอนและชักนำมาตลอดหลายปีนี้ เกรงว่าแม้แต่ตัวเขาเองก็คงจำไม่ได้ว่ามีมากมายเพียงใด

แม้ลูกศิษย์บางคนจะไม่เคยได้รับการยอมรับจากหลิวซิงเย่ แต่พวกเขาก็ยังสำนึกบุญคุณอาจารย์ผู้มีพระคุณ หากจะมาคารวะศพก่อนพิธีฝัง เชื่อว่าตระกูลหลิวคงไม่ขัดขวาง ทว่าปัญหาคือเรื่องนี้เอิกเกริกเกินไปจริงๆ

ถึงขั้นที่มู่ซานเหอรู้สึกว่า พ่อของตนไม่คู่ควรกับงานศพใหญ่โตเช่นนี้ ในตระกูลหลิวทั้งหมด มีเพียงท่านผู้เฒ่าคนเดียวเท่านั้นที่คู่ควรกับการรับการคารวะจากลูกศิษย์และผู้ใต้บังคับบัญชาในอดีต เมื่อรู้เรื่องนี้ เขาจึงตัดสินใจเช่นนั้น