กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 285 ไม่ควรเห็นแก่เรื่องส่วนตัวจนละเลยส่วนรวม
คนเรามักพูดกันว่า ‘คนตายแล้วหนี้ก็สิ้น’ พอรู้ข่าวแล้ว ความแค้นเคืองทั้งหลายก็ดูเหมือนจะไม่สำคัญอีกต่อไป มู่ซานเหอยืนอยู่ในลานบ้านที่ลมหนาวพัดกรรโชก นับตั้งแต่เกิดใหม่มา นี่เป็นครั้งแรกที่เขาหมดความสนใจจะฝึกฝนต่อ
เมื่อสวี่ซือเหวินได้รับโทรศัพท์จากซุนเซวียน ขอให้ช่วยพูดกับมู่ซานเหอที่ยืนตากลมหนาวอยู่ในลานบ้าน สวี่ซือเหวินก็กล่าวอย่างจนใจว่า “ปล่อยให้เขาสงบสติอารมณ์สักพักเถอะ เวลานี้เขาคงไม่อยากให้พวกเราไปรบกวน”
แม้ทุกคนรอบตัวจะรู้ว่ามู่ซานเหอไม่ชอบพ่อที่ทอดทิ้งเขากับแม่ แต่ตอนนี้พ่อจากไปแล้ว ความแค้นหรือความขุ่นเคืองอะไรก็ไม่สำคัญทั้งนั้น เว้นเสียแต่มู่ซานเหอจะใจแข็งดุจหิน ไม่อย่างนั้นเขาจะไม่เสียใจได้อย่างไร