เมื่ออายุล่วงเข้าวัยรู้ชะตาชีวิต เขากลับบ้านเกิดเพียงลำพัง เพื่อออกตามหาร่องรอยในวัยเยาว์ ทว่าไม่คาดคิดว่าวิญญาณจะย้อนกลับไปยังปี 1983
โชคดีที่ได้รับสืบทอดสิ่งหนึ่งมา เขาจึงตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะใช้ชีวิตอีกแบบหนึ่ง มีภูเขาเป็นเพื่อน มีป่าเป็นสหาย ใช้ชีวิตอย่างอิสระท่ามกลางขุนเขาและพงไพร
เฝ้ามองดอกไม้ผลิบานและร่วงโรยอย่างสบายใจ นั่งชมเมฆเคลื่อนคล้อยอย่างสงบนิ่ง แม้จะใช้ชีวิตอยู่ในป่าเขา แต่ท้ายที่สุดกลับกลายเป็นคนพิสดารแห่งพงไพรในสายตาของผู้คนอย่างแท้จริง!