บทที่ 78 ของป่าชั้นเลิศที่ถูกมองข้าม

บทที่ 78 ของป่าชั้นเลิศที่ถูกมองข้าม

เมื่อไปรับเจิ้งเถี่ยที่เดินทางมาไกล มู่ซานเหอกับพวกก็ไม่ได้รั้งอยู่ที่สถานีรถไฟนานนัก พวกเขาช่วยยกสัมภาระแล้วกลับไปยังโรงแรมรับรองที่เข้าพัก พักผ่อนสักครู่ จากนั้นทั้งหมดก็ไปยังร้านอาหารใกล้ๆ เพื่อเลี้ยงต้อนรับเจิ้งเถี่ยอย่างเรียบง่าย

หลังดื่มเหล้าไปหลายจอก เจิ้งเถี่ยที่ตอนแรกยังวางตัวไม่ค่อยถูกก็ค่อยๆ กลับมาเป็นตัวเอง เมื่อได้ยินว่าบ้านเกิดของเจิ้งเถี่ยอยู่ที่อำเภอหนิงกู่ เมืองเฮยเหอ มู่ซานเหอก็เก็บเรื่องนี้ไว้ในใจเงียบๆ เพราะสถานที่แห่งนี้อยู่ใกล้ประเทศหมีทางเหนือมาก

อาศัยจังหวะพูดคุยสัพเพเหระ มู่ซานเหอจึงเอ่ยถามขึ้นอย่างพอเหมาะว่า “พี่เถี่ย ถ้าผมจำไม่ผิด บ้านพวกพี่น่าจะเป็นเมืองชายแดนใช่ไหมครับ หนิงกู่ที่พี่อยู่ติดกับชายแดนประเทศหมีใช่หรือเปล่า”