กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 77 พบสหายร่วมรบอีกครั้ง
เมื่อไม่มีสวนโสมให้ต้องพะวง มู่ซานเหอก็รู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก ในที่สุดก็เป็นอิสระเสียที การมาครั้งนี้ทำให้เขารู้สึกแตกต่างจากคราวก่อนที่ไปเมืองเอกมณฑลอยู่บ้าง
ครั้งก่อนที่ไปเมืองเอกมณฑล พอนึกถึงโสมปลูกที่ลงมือปลูกไว้ เขาก็มักกังวลว่าระหว่างที่ไม่อยู่ จะมีสัตว์มาทำลายสวนโสมของตนหรือไม่ พอจัดการธุระเสร็จจึงรีบกลับทันที ไม่ใช่เพราะเสียดายโสมในแปลง แต่เพราะเห็นคุณค่าของสวนโสมแห่งนั้น
ในสายตาคนอื่น มู่ซานเหออาศัยมรดกสวนโสมผืนนี้ ทำเงินได้เกือบแสนหยวนในคราวเดียว ในยุคนี้มีเงินมากขนาดนั้น ย่อมไม่ต้องกังวลเรื่องปากท้อง ทว่ามีเพียงเขาที่รู้ดีว่า ที่นี่คือสิ่งเดียวที่คุณตาทิ้งไว้ให้ระลึกถึง