เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ภายในเมืองฉางอัน เค้าลางพายุฝนกำลังจะมาเยือน คนที่จมูกไวต่างพากันผลุบเข้าใต้ชายคาหลบซ่อนตัวอยู่ในเรือน ไม่กล้าก่อเรื่องโดยง่าย แม้แต่การฉลองปีใหม่ก็ยังมิอาจขับไล่เมฆหมอกอึมครึมนี้ออกไปได้
จวนโหวจิ้งไห่ยังนับว่าสงบเงียบ
จางเจียจื่อยืนอยู่ใต้ระเบียงทางเดิน เหม่อมองเกล็ดน้ำแข็งสั้นยาวใต้ชายคาอย่างเหม่อลอย
หูชิงเจียเดินออกมาจากข้างหลังเขา ถือเสื้อคลุมกันหนาวตัวหนึ่งมาคลุมให้เขาเงียบ ๆ “คิดอะไรกันอยู่หรือสามี”
จางเจียจื่อได้สติ อ้าแขนโอบกอดหูชิงเจียเข้ามาไว้ในอ้อมอก เขาเอียงศีรษะอิงแอบแนบชิดกับหูชิงเจีย
“ข้ากำลังคิดถึงท่านแม่”
“เจ้าคิดถึงอะไรกันเกี่ยวกับนางรึ” หูชิงเจียกอดรอบเอวสอบของเขา
“ข้าไม่เคยพบท่านตา แต่ได้ยินมาตลอดว่า ยามที่ท่านแม่ยังเยาว์วัยนั้น ได้รับความโปรดปรานจากอดีตจักรพรรดิและซุ่นบรรลุเป็นจักรพรรดิอย่างยิ่ง”