เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จางเจียฮุ่ยกระโดดขึ้นไปบนไหน้ำเพื่อไล่ตามแมว กลับถูกเจ้าส้มหยอกล้อจนหิมะเต็มปาก
ทั้งองค์หญิงใหญ่หลางหวนและหูชิงเจียต่างพากันหัวเราะจนแทบห้ามไม่อยู่
เขาโยนไม้เท้าทิ้งไปหนึ่งอัน ยามลงมาร่างกายจึงซวนเซเล็กน้อย จางเจียจื่อก้าวไปข้างหน้าสองก้าว เข้าไปประคองเขาไว้คราหนึ่ง พลางปัดหิมะที่ทับถมบนศีรษะและไหล่ของเขาออกให้ตามสะดวก
“ยังคงเป็นน้องชายที่รู้ใจจริง ๆ” จางเจียฮุ่ยอดถอนหายใจยาวมิได้
“ในเมื่อหลินเจิ้นกับเจี้ยนหมิงมาถึงแล้ว เช่นนั้นก็เข้าไปกินอาหารเย็นข้างในด้วยกันเถิด ห้องครัวยกอาหารขึ้นโต๊ะครบหมดแล้ว”
คนกลุ่มหนึ่งพากันเดินมุ่งหน้าเข้าไปข้างในอย่างยางยาง
บนโต๊ะกลมมีคนนั่งเต็มทั้งห้าคน องค์หญิงใหญ่หลางหวนนั่งตำแหน่งเจ้าตระกูล ด้านขวามือคือเหลียงเสวียนและจางเจียฮุ่ย ด้านซ้ายมือคือหูชิงเจียและจางเจียจื่อ
ภายในเรือนอุ่นอบอุ่นราวกับฤดูใบไม้ผลิ บรรยากาศก็อ่อนโยนดั่งสายลมวสันต์