กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
กาลเวลาผันผ่าน ดั่งสายน้ำไหลริน เวลาห้าปีล่วงเลยผ่านช่องนิ้วมือไปอย่างรวดเร็ว
เวียนมาถึงฤดูเหมันต์อีกครา เมืองฉางอันห่มคลุมด้วยอาภรณ์สีเงิน ทั่วทั้งสายตามีแต่สีขาวโพลนของหิมะ
หูชิงเจียหาวออกมาคำหนึ่ง ในอ้อมอกโอบตำราไว้ปึกหนึ่ง ลากขาก้าวเดินออกมาจากสถาบันยื่อซิน นางหยุดยืนนิ่งอยู่ข้างสิงโตหิน บิดเอวไปมา ทั่วทั้งร่างพลันปวดเมื่อยระบม
“สอบเสร็จแล้วหรือ”
ข้างกายพลันมีเสียงไต่ถามอันอ่อนโยนดังแว่วมา หูชิงเจียไม่จำเป็นต้องหันศีรษะไปมอง ก็ยัดตำราในอ้อมอกใส่อกของผู้นั้นทันที
“สอบเสร็จแล้วเจ้าค่ะ! ในที่สุดก็สอบเสร็จเสียที!”
หากมิใช่เพราะหน้าประตูสถาบันมีผู้คนเดินขวักไขว่ หูชิงเจียคงต้องโผกอดเขาเพื่อเฉลิมฉลองยกใหญ่เป็นแน่
จางเจียจื่อส่ายหน้าพลางหัวเราะมิได้ร่ำไห้มิออก