กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ภายใต้การใช้กำลังปราบปรามของเฉินซื่อหลาง บรรดาผู้ลี้ภัยโดยรอบต่างพากันปิดปากเงียบ เงียบสงัดราวกับจักจั่นในฤดูหนาว ได้แต่สบตากันไปมาบนท้องถนน
ความวุ่นวายภายนอกถูกปราบปรามลงได้แล้ว ทว่าในใจของผู้ลี้ภัย เกรงว่าจะยิ่งทวีความแค้นมากขึ้นไปอีก
หูชิงเจียนั่งมองดูอยู่ห่าง ๆ อย่างเงียบสงบ มิได้ก้าวเข้าไป
เฉินซื่อหลางสั่งให้คนคุมตัวเด็กไม่กี่คนที่ปล่อยข่าวลือรวมทั้งบิดามารดาของพวกเขาไปยังศาลต้าหลี่ เขาเพิ่งจะเอ่ยลาเหลิงเฟิง แต่กลับได้ยินเสียงหูชิงเจียเอ่ยปากรั้งเขาไว้
“ท่านข้าราชการ ช่วงนี้มีเด็กถูกจับไปยังศาลต้าหลี่เป็นจำนวนมากหรือ ข้าดูเหมือนว่าเด็กตัวเล็ก ๆ หายไปไม่น้อยเลย”
เฉินซื่อหลางได้ยินหูชิงเจียเรียกตนเองก็ชะงักไปครู่หนึ่ง เมื่อได้ยินคำนี้ก็พลันถอนหายใจออกมาอีกครา