กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
แม้องค์หญิงใหญ่หลางหวนจะประดับหยกหลางชุ่ยเต็มศีรษะ ชโลมผัดแป้งทั่วใบหน้า ทว่ายังคงไม่อาจบดบังความหมองคล้ำใต้ดวงตาได้
หูชิงเจียรู้สึกอยู่เสมอว่า ริ้วรอยข้างปีกจมูกทั้งสองข้างขององค์หญิงใหญ่ยิ่งมายิ่งลึกบุ๋มลงไป
แต่นางไม่กล้ามองมากความ หลังจากกวาดสายตามองปราดหนึ่งอย่างรีบร้อนก็ก้มหน้าลง ตอบคำถามขององค์หญิงใหญ่หลางหวนอย่างซื่อตรง
“ทูลองค์หญิงใหญ่ ข้าคิดจะตั้งโรงเรียนชั่วคราวขึ้นแห่งหนึ่งท่ามกลางผู้ลี้ภัย ให้เด็ก ๆ ที่หนีภัยมาเหล่านั้นได้อ่านตำราเรียนรู้ตัวอักษรโดยเฉพาะเจ้าค่ะ”
หางคิ้วขององค์หญิงใหญ่หลางหวนยกขึ้นเล็กน้อย “เหตุใดเจ้าจึงมีความคิดเช่นนี้เล่า”
หูชิงเจียบีบมือตนเอง ค่อย ๆ เอ่ยถ้อยคำที่เรียบเรียงไว้ในใจออกมาทีละน้อย ๆ