กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อเห็นองค์หญิงใหญ่หลางหวนหันหน้ากลับมา โหวจิ้งไห่จึงหยุดฝีเท้าลงอย่างถูกจังหวะ เขายังคงไม่ชอบน้ำเสียงแหลมสูงขององค์หญิงใหญ่อยู่เช่นเดิม คิ้วขมวดมุ่นเล็กน้อย “ข้าไปดูซุ่ยอวี่”
ทางเดินจากกระโจมของฮ่องเต้ไปยังกระโจมของจางเจียฮุ่ย มีเพียงเส้นทางนี้เส้นทางเดียวให้เดิน ในฐานะที่เขาเป็นข้ารับใช้ ย่อมไม่อาจเดินแซงหน้าองค์หญิงใหญ่ไปได้ จะมิใช่ว่าทำได้เพียงเดินตามหลังนางหรอกหรือ
องค์หญิงใหญ่หลางหวนถูกคำพูดประโยคนี้ของโหวจิ้งไห่ตอกกลับจนพูดไม่ออก ทว่าก็ไม่อาจเอ่ยสิ่งใดได้ จึงส่งเสียงฮึดฮัดอย่างเย็นชา หันหลังเดินกลับไปเพียงลำพัง และไม่สนใจคนที่ตามหลังมาอีก
โหวจิ้งไห่บอกว่าจะไปดูจางเจียฮุ่ย ก็เพียงแค่มองดูแวบเดียวแล้วจากไปจริง ๆ