ตอนที่ 152 ตีหญ้าให้งูตกใจ

ท้องฟ้ายังมืดไม่สนิท ขอบฟ้าอันไกลโพ้นยังมิได้บรรจบกลืนไปกับผืนพิภพอย่างสมบูรณ์ ปลายฟากฟ้าปรากฏรอยแยกเรียวเล็กเส้นหนึ่ง สาดส่องแสงสายัณห์สีแดงเพลิงอันริบหรี่ออกมา

ช่างแลดูประหนึ่งอยู่ภายในเตาหลอมที่ถ่านเพลิงจวนเจียนจะมอดดับก็มิปาน

หูชิงเจียติดตามเหลิงเฟิง อำพรางสายตาผู้คนมาจนถึงสถานที่ห่างไกลรกร้างแห่งหนึ่ง

ที่นี่เป็นหุบเขาเล็ก ๆ แห่งหนึ่งบนทุ่งเล่อโหยว พฤกษานานาพันธุ์เขียวชอุ่ม พงหญ้ารกชัฏสูงชะลูดเกือบถึงน่องของคน เมื่อเดินลัดเลาะผ่านดงหญ้า ใบหญ้าก็เสียดสีผ่านกระโปรงแพร ก่อเกิดเสียงสวบสาบแผ่วเบา

ทัศนียภาพภายในหุบเขาเปิดกว้างปลอดโปร่ง ทว่าลาดเขากลับถูกเนินเขาบดบังเอาไว้ ทำให้ผู้คนมิอาจมองเห็นทัศนียภาพในหุบเขาได้โดยง่าย

การที่จางเจียจื่อเสาะหาสถานที่แห่งนี้พบ ก็นับว่าเปลืองความคิดจิตใจไปมิใช่น้อยเช่นกัน