ตอนที่ 100 เช่นนั้นเขาล่ะ?

“นี่เป็นคุณชายของตระกูลใดกัน เหตุใดจึงเล่นโถวหูได้เก่งกาจถึงเพียงนี้ ข้าไม่เคยรู้ระบือนามของเขามาก่อนเลยจริง ๆ!”

“นี่คืออี่กันเชียวนะ คนธรรมดาทั่วไปไม่อาจทอดลงได้จริง ๆ!”

“นั่นน่ะสิ! เก่งกาจเกินไปแล้ว!”

กระทั่งหูชิงเจียก็ยังปรบมือให้เขาด้วยความตื่นเต้น “ท่านพี่เก่งกาจยิ่งนัก! ข้านึกว่าท่านพี่จะไม่เล่นเกมการละเล่นเยี่ยงนี้เสียอีก!”

คนที่ยิงเกาทัณฑ์ได้ดี ย่อมเล่นโถวหูได้ไม่เลวเช่นกัน เพียงแต่หากคิดจะทอดให้ได้อี่กัน ก็ต้องทุ่มเทฝึกฝนเคี่ยวกรำอยู่ไม่น้อย

จางเจียจื่อได้ยินน้ำเสียงหวานใสอ่อนนุ่มของภรรยาน้อย อีกทั้งคำชมเชยที่มิได้ปิดบังแม้แต่น้อย มุมปากก็ยกขึ้นเล็กน้อยจนแทบมองไม่เห็น

เขามองข้ามกู้หยุนฉีไปจับจ้องที่หูชิงเจีย