กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
แทบจะในชั่วพริบตาที่เขาเอ่ยปาก หูชิงเจียก็รู้ได้ทันทีว่าคนที่ยืนอยู่เบื้องหน้านี้คือจางเจียจื่อ
นางฟังไม่ออกถึงอารมณ์ความรู้สึกที่ซ่อนลึกอยู่ในวาจาของจางเจียจื่อ เงยหน้าขึ้นพลางยิ้มแย้มเอ่ยเรียกเขา “ท่านพี่! เหตุใดเจ้าจึงมาได้เล่า”
ทว่าจางเจียจื่อกลับถูกคำพูดไร้เดียงสาคำเดียวของภรรยาน้อยผู้นี้จุกอกจนพูดไม่ออกไปชั่วครู่
เหอะ——
เขามาได้อย่างไรหรือ
“ข้ามาไม่ได้หรือ”
หูชิงเจียชะงักไปเล็กน้อย สมองพลันติดขัดไปบ้าง “มา……มาได้สิ……ข้าเพียงคิดว่า……ท่านพี่จะอยู่แต่ในเรือนของตระกูล……อย่างไรเสียข้างนอกก็ค่อนข้างเอะอะ……ท่านพี่มิชอบ……ความเงียบสงบหรอกหรือ……”
แววตาของจางเจียจื่อยิ่งหม่นลง
ทว่าเขามิได้พูดจาอันใดอีก เพียงหันหน้าไปมองกู้หยุนฉีที่ยืนยิ้มแป้นอยู่ท่ามกลางฝูงชน