กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สิ้นเสียงฮูหยินโหว จางเจียจื่อกลับมิได้รับคำ เขานั่งเงียบอยู่บนเก้าอี้เช่นนั้น เปลือกตาลดต่ำ สีหน้ายากจะคาดเดา
ภายในห้องจึงเงียบสงบลงเช่นนี้
หญิงรับใช้หลายคนที่ยืนปรนนิบัติอยู่ด้านข้างต่างมองตาสบจมูก จมูกสบใจ ไม่กล้าส่งเสียงแม้แต่คำเดียว
ความเงียบงันเนิ่นนานนี้ทิ่มแทงจนคนรู้สึกอึดอัดใจอยู่บ้าง ฮูหยินโหวบิดเอวอย่างแทบมองไม่เห็น ขยับกายเล็กน้อย
แม่นมหลินกำลังคิดจะกล่าวอะไรกันสักสองสามคำ แต่ถูกฮูหยินโหวกดมือปรามไว้
มิรู้ว่าผ่านไปนานเท่าใด ในที่สุดจางเจียจื่อจึงเปิดปาก “ขอบคุณท่านแม่ที่หวังดี แต่ที่ทำการราชการมีกิจธุระรัดตัว ข้ายังมิอยากมีครอบครัวในยามนี้ขอรับ”