กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จางเจียจื่อเหม่อลอยอยู่ จนกระทั่งมือนุ่มนิ่มคู่นั้นลูบลงบนหลังมือของเขาหลายครา เขาถึงได้สติกลับมา
เขาจับมือของหูชิงเจียวางกลับไป “ไหล่ยังไม่หายดี ห้ามขยับส่งเดช”
เมื่อสัมผัสได้ว่าภรรยาน้อยผู้นี้ยังมีแรงดิ้นรน จางเจียจื่อจึงกดน้ำเสียงให้หนักขึ้นเล็กน้อย “ควรทำเหมือนเมื่อสองวันก่อน เอานำแถบผ้ามามัดมือของเจ้าไว้เสีย”
หูชิงเจียมุ่ยปาก ชำเลืองมองเขาด้วยความตัดพ้อ “แพทย์หลวงบอกแล้วนี่เจ้าคะ ว่าไม่ต้องมัดก็ได้”
นางชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเริ่มซักไซ้ต่อด้วยสีหน้าจริงจัง “ท่านพี่ ร่างกายของท่านแพทย์หลวงว่าอย่างไรบ้างเจ้าคะ ท่านร่วงลงมาจากที่สูงปานนั้น ซ้ำยังรองอยู่ใต้ร่างข้า จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะไม่มีเรื่องอันใดเลย”