กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จางเจียจื่อปกป้องหูชิงเจียไว้ด้านหลังทันที
เพ่งสายตามองดู กลับพบว่าเป็นไฉฉีเหนียง
แสงจันทร์ริมขอบฟ้าสาดส่องลงมาจากเหนือศีรษะนาง โหนกคิ้วและขนตาทอดเงาทึบเป็นแนวยาวลงบนใบหน้า บนดวงหน้าหมดจดงดงามนั้น สลัวรางมืดสว่างสลับกันไป จนทำให้ผู้คนไม่อาจมองเห็นสีหน้าของนางได้ชัดเจน
จางเจียจื่อกุมข้อมือของหูชิงเจียไว้แน่น ทว่าสีหน้ากลับสงบนิ่งราบเรียบ “ดึกดื่นค่ำคืนเช่นนี้ เหตุใดแม่นางไฉจึงไม่อยู่ในบ้านเล่า”
ไฉฉีเหนียงแค่นเสียงเย็นชา “คำพูดนี้ ควรเป็นข้าที่ต้องถามพวกเจ้าทั้งสองคนมากกว่ากระมัง”
ภายในห้องมีเสียงกรนแผ่วเบาดั่งมีดั่งไม่มีของหวังเอ้อร์หลางดังแว่วมา