กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น หวังเอ้อร์หลางเคาะประตู เรียกสองพี่น้องให้ตื่นนอน
ยามที่จางเจียจื่อเดินไปที่หน้าประตูเพื่อยกอาหาร หวังเอ้อร์หลางก็พลันเอ่ยถามขึ้นมาอย่างไม่เจาะจง “คุณชายหู เมื่อคืนนี้ น่าจะล่วงเข้ายามสามแล้วกระมัง ท่านไม่หลับไม่นอนออกมายืนทำอะไรกันอยู่ข้างนอกรึ”
จางเจียจื่อสีหน้าไม่เปลี่ยน “ก่อนนอนดื่มน้ำมากไปหน่อย จึงเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องลุกขึ้นมากลางดึก”
“เมื่อเดินมาถึงลานเรือน เงยหน้าขึ้นเห็นดวงจันทร์กลมโตดั่งวันวาน ในใจจึงอดที่จะสะท้อนใจมิได้ ไม่รู้ว่าท่านพ่อท่านแม่ที่บ้านจะเหมือนกับข้าหรือไม่ ที่ดึกดื่นค่ำคืนนอนไม่หลับ ได้แต่เหม่อมองดวงจันทร์ดวงเดียวกัน”