กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ท่านพี่ไฉน... ไฉนจู่ ๆ ถึงถามเช่นนี้เล่า” หูชิงเจียมึนงงไปบ้าง
จางเจียจื่อมองดวงตากระจ่างใสของภรรยาน้อย กำปั้นที่กำแน่นพลันคลายออก “ไม่มีอันใด การล่าสัตว์ฤดูใบไม้ร่วงใกล้จะเริ่มแล้ว ระวังความปลอดภัยด้วย”
กล่าวจบ เขาก็หมุนตัวเดินจากไปทันที
“เอ๊ะ ท่านพี่...”
หูชิงเจียเพิ่งจะเอ่ยเรียกได้คำเดียว ก็เห็นคนผู้นี้เดินห่างออกไปไกลแล้ว ราวกับมีผีไล่กวดอยู่เบื้องหลังเขาก็ไม่ปาน
ภรรยาน้อยพองแก้ม รู้สึกท้อแท้อยู่บ้าง ปลายเท้าเตะก้อนหินเล็ก ๆ ข้างกายเบา ๆ
ท่านพี่ไม่ฟังนางพูดให้จบเสียด้วยซ้ำ!
“พี่สาวลูกพี่ลูกน้อง! พวกเราใกล้จะเข้าสนามแล้ว! เร็วเข้า!”
ได้ยินจางเจียอวี้ร้องเรียกนางอย่างกระตือรือร้น หูชิงเจียจึงรีบขานรับ หันกลับไปมองแผ่นหลังของจางเจียจื่ออีกครา จากนั้นจึงรีบวิ่งไปข้างกายจางเจียอวี้