เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ภรรยาหู!”
ครั้นได้รับอิสระแล้ว กู้หยุนฉีก็รีบวิ่งโร่เข้ามาหาหูชิงเจียด้วยความกระตือรือร้นทันที คิ้วโก่งกระดิก ดวงตาเป็นประกายสุกใส
ครั้นแลเห็นจางเจียอวี้ รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็พลันหุบลงเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยทักทายอย่างเย็นชาไม่กระตือรือร้นคำหนึ่ง
จางเจียอวี้ส่งเสียงฮึดฮัดแผ่วเบาคำหนึ่ง ถือเป็นการตอบรับวาจาของเขา
“ภรรยาหู เมื่อครู่นี้ฝ่าบาทตรัสว่า พวกเราสามารถรวมกลุ่มกันสองคนได้ เพื่อดูว่าสุดท้ายแล้วผู้ใดจะล่าเหยื่อได้มากที่สุด มิฉะนั้นแล้ว พวกเราสองคนมาร่วมมือกันดีหรือไม่”
หูชิงเจียหันศีรษะไปมองจางเจียอวี้แวบหนึ่ง พลางส่ายหน้าอย่างขออภัย “ข้ารับปากน้องสาวลูกพี่ลูกน้องว่าจะร่วมมือกับนางแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นข้ายิงธนูไม่เป็น ย่อมต้องเป็นตัวถ่วงเจ้าอย่างแน่นอน จื่อเซียนเจ้าไปหาผู้อื่นร่วมกลุ่มกับเจ้าเถิด”
ได้ยินเช่นนั้น กู้หยุนฉีก็รู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง