กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จางเจียอวี้ตกใจจนหัวใจแทบหยุดเต้น
นางตะเบ็งเสียงร้องตะโกนลั่น “พี่สาวลูกพี่ลูกน้อง! เจ้าอย่าหนีบมัน! ผ่อนคลาย! ผ่อนคลายเข้าไว้!”
ทว่าหูชิงเจียที่ตื่นตระหนกเต็มอกไหนเลยจะได้ยินคำเตือนของจางเจียอวี้ ได้ยินเพียงเสียงลมกรรโชกหวีดหวิวข้างหู นางกอดคอม้าไว้แน่น หลับตาสนิท สองขาหนีบท้องม้าเอาไว้แน่น
นางรู้สึกเพียงว่าตนเองคล้ายถูกโยนลงไปในถ้ำน้ำแข็งห้องแช่เย็น ร่างกายทั้งร่างล้วนแข็งทื่อ ไม่อาจขยับเขยื้อนได้อีกต่อไป
“น้องสาวลูกพี่ลูกน้อง! น้องสาวลูกพี่ลูกน้อง!”
ในความเลือนรางหูชิงเจียคล้ายได้ยินมีคนกำลังเรียกนาง
“หูชิงเจีย!”
เสียงตวาดลั่นดังขึ้นฉับพลัน ผ่าแยกฟ้าบุพกาลในสมองของนางออกโดยตรง บีบให้นางอดไม่ได้ที่จะเผยอเปลือกตาขึ้นเล็กน้อย