กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“อะไรกัน” จางเจียจื่อฟังไม่ถนัดนัก
หูชิงเจียถูกเขาถามเช่นนั้นก็รู้สึกขลาดกลัวขึ้นมาบ้าง
ทว่าเมื่อมองแววตาอันสงบราบเรียบกระทั่งนับได้ว่าอ่อนโยนของจางเจียจื่อ นางก็บังเกิดความกล้าขึ้นมาหลายส่วน
นางจ้องมองจางเจียจื่อตรง ๆ “ข้าอยากถามว่า ท่านพี่ซื้อดอกไม้ประดับผมให้น้องสาวทุกคนเลยหรือเจ้าคะ”
จางเจียจื่อนิ่งเงียบมิได้เอ่ยปาก
หูชิงเจียถูกความเงียบงันอันยาวนานนี้ปั่นป่วนจนใจคอเริ่มหวาดหวั่น
แต่นางยังคงฝืนทนเอาไว้ จับจ้องใบหน้าของจางเจียจื่อตาไม่กระพริบ แม้ฝ่ามือจะเริ่มมีเหงื่อผุดซึม นางก็ยังต้องการคำตอบหนึ่ง
เวลาค่อย ๆ ไหลผ่านไปทีละนิด หูชิงเจียในใจยิ่งทวีความตระหนกตกใจ ในที่สุดนางก็ก้มศีรษะลง เริ่มอธิบายอย่างตะกุกตะกัก