ตอนที่ 11 ฮูหยินผู้เฒ่ากลับลำเอียงเข้าข้างนาง

เมื่อฟังคำแก้ตัวของจางเจียหมิ่น ฮูหยินผู้เฒ่ากลับมิได้หวั่นไหวแม้แต่น้อย

นางช้อนสายตาขึ้น มองไปยังจางเจียหมิ่นอย่างแผ่วเบา “เจ้าบอกว่าเจ้ามิได้บันดาลโทสะใส่น้องสาวลูกพี่ลูกน้อง แต่เจ้าควรรู้ว่า เวลานี้ซวงเยวี่ยเป็นคนในเรือนของน้องสาวเจ้าแล้ว เจ้าตบตีหญิงรับใช้ของนางต่อหน้านาง มิใช่กำลังระบายโทสะใส่นางแล้วจะเป็นสิ่งใดเล่า”

“โบราณว่าไว้ตีสุนัขยังต้องดูเจ้าของ วันนี้เจ้าทำเช่นนี้ เคยเห็นน้องสาวของเจ้าอยู่ในสายตาบ้างหรือไม่”

“ข้า…”

ถ้อยคำชุดนี้กล่าวจนจางเจียหมิ่นจนด้วยคำพูด นางทำหน้าบึ้งตึง สายตาหลุกหลิกหลบเลี่ยง มิกล้าสบตาผู้ใดอีก

หูชิงเจียประหลาดใจกับถ้อยคำเหล่านี้ของฮูหยินผู้เฒ่ายิ่งนัก นางก้มหน้าลงพลางเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย ทั่วทั้งใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

วาจานี้ของฮูหยินผู้เฒ่า…กลับเป็นการลำเอียงเข้าข้างนาง…

แต่นางคิดผิดเสียแล้ว