กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เจ้า... เจ้าในตอนนั้นไฉนจึงไม่บอกเรื่องเหล่านี้กับข้า” จางเจียหมิ่นสีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ในมือบิดผ้าเช็ดหน้าแน่น ภายในใจทั้งโกรธทั้งเจ็บปวด
ฮูหยินสี่กลับไม่เชื่อ คิ้วเชิดชันตวาดเสียงกร้าว “คุณชายสามตระกูลหยวนชาติตระกูลสูงส่ง อีกทั้งยังพึ่งพาความเพียรของตนสอบได้ชื่อเสียง เจียหมิ่นของข้าเป็นดั่งไข่มุกหยกงามอยู่เบื้องหน้า เขาจะมาตาต่ำมองเจ้าที่เป็นข้ารับใช้นี้ได้อย่างไร”
ฉือกูจมูกพลันแสบขมวด น้ำตาเอ่อล้นทะลักเบ้า
นางมองไปยังจางเจียหมิ่น น้ำเสียงแหบพร่าแทบทำให้คนฟังคำพูดของนางไม่ชัด “แม่นางเจียหมิ่น ท่านในตอนนั้น... ก็ไม่เชื่อข้าเช่นนี้...”