กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 227 ที่นี่คืออาณาจักรของข้า
โอวหยางหมุนกายเดินมุ่งสู่ย่านใจกลางเมืองที่เต็มไปด้วยแสงสี ตรอกเล็ก ๆ เบื้องหลังเขาค่อย ๆ เลือนรางจางหายไป
โอวหยางที่อารมณ์ดีเป็นล้นพ้นเดินเรื่อยเปื่อยอยู่ท่ามกลางย่านใจกลางเมือง ยามนี้เป็นเวลาดึกดื่นของราตรี นครใหญ่ยามดึกนั้นมีหนุ่มสาวที่เมามายจนโงหัวไม่ขึ้นอยู่เกลื่อนกลาด
โอวหยางที่ถอดชุดพนักงานส่งอาหารออกก็เป็นหนุ่มหนุ่มคนหนึ่งเช่นกัน เขาเดินอยู่ท่ามกลางย่านใจกลางเมืองด้วยฝีเท้าเบาสบาย ถึงกับฮัมเพลงไปด้วย
ข้อเท้าที่เผลอพลิกเมื่อครู่ไม่รู้ว่าหายดีไปตั้งแต่เมื่อใด