กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 226 เด็กหญิงตัวน้อย
โอวหยางผู้น้ำตานองหน้าบิดคันเร่งรถไฟฟ้าอย่างสุดแรง พอคิดถึงเหตุเพลิงไหม้ครั้งนั้นที่สถานสงเคราะห์เด็กกำพร้า เขาก็แผดเสียงคำรามด้วยความเจ็บปวดขึ้นมาอย่างกะทันหัน
คนประหลาดเช่นนี้ทำให้ผู้คนที่เดินผ่านไปมาต่างพากันหันมามอง แลไปยังร่างที่ทั้งซอมซ่อและน่าสงสารนั้น
เมื่อคนเรากลายเป็นคนน่าสงสาร คนอื่นก็มักจะพลอยมีเมตตาขึ้นมา
แม้แต่ไฟจราจรก็ยังเป็นเช่นนั้น ภายใต้ไฟเขียวตลอดเส้นทาง โอวหยางขับรถพุ่งไปยังสถานที่ที่คุ้นเคยราวกับฟ้าแลบ
พอมาถึงปากตรอก โอวหยางเผลอทับก้อนอิฐเข้า มือที่กำแฮนด์รถหลุดการควบคุม รถก็พุ่งตะลึงออกไปทั้งคัน