กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 206 เสียงก้องแห่งมรรคาคือการปะทะ
ไม่เพียงแต่มู่อวิ๋นเกอ แม้แต่โอวหยางและเฉินฉางเซิงก็มองไป๋เฟยอวี่ที่ชูไม้บรรทัดในมือขึ้นอย่างเบามือตรงหน้าด้วยสีหน้าตกตะลึง
สมบัติมรรคาที่ออกมาจากปากไป๋เฟยอวี่ชิ้นนี้ ราวกับเก็บได้ง่าย ๆ ตามข้างทาง
“ลำแสงใหญ่ก้อนนั้นก็คือไม้บรรทัดเล่มนี้หรือ” โอวหยางก้าวเข้าไปยื่นมือออกจะลูบไม้บรรทัดเล่มนี้ แต่กลับถูกไป๋เฟยอวี่ตบอุ้งมือหมาของเขากระเด็นด้วยฝ่ามือเดียว
“ศิษย์พี่ สมบัติมรรคามีจิตวิญญาณ จะมอบให้ผู้อื่นตามอำเภอใจไม่ได้!” ไป๋เฟยอวี่มองโอวหยางที่โมโหโกรธาขึ้นหน้า อย่างเป็นเรื่องธรรมดา กล่าว
ใครบ้างไม่มีสมบัติมรรคาสักชิ้นเล่า? ดูถูกใครกัน? ช่างขี้เหนียวเสียจริง! แม้แต่จะลูบก็ไม่ให้!