กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 207 สมบัติมรรคาผนึกเซียนตื่นขึ้น
“โฮ่งอึ๊ง… โฮ่ง… โอ… โฮ่ง ๆ ๆ…”
เสียงเห่าทีละเสียง ๆ ที่ทำให้ผู้คนเผลอจินตนาการไปไกลจนออกจะคลื่นไส้ ดังขึ้นสลับกันไปมาไม่ขาดสาย
แม้แต่โอวหยางผู้พบเห็นมามากมาย ก็ยังได้ยินเป็นครั้งแรกว่าเจ้าสุนัขเห่าได้เร้าใจถึงเพียงนี้
เลี่ยงไจ๋ที่ถูกแขวนอยู่บนต้นไม้กำลังเผชิญการทรมานซ้ำสองทั้งทางกายและทางใจ
ตนเป็นถึงสมบัติมรรคา การโจมตีธรรมดา ๆ ไม่สะกิดความรู้สึกของตนเลยแม้แต่น้อย แต่เมื่อไม้บรรทัดในมือของเจ้าเด็กชุดขาวข้างหลังฟาดลงมาที่ตน
ตนกลับรู้สึกถึงความสั่นสะท้านและความสบายที่ผุดขึ้นจากส่วนลึกของหัวใจ
หรือว่านี่คือความรู้สึกเหมือนถูกไฟฟ้าช็อตที่ดวงจิตวิญญาณ ซึ่งมีแต่สิ่งมีชีวิตเท่านั้นจึงจะสัมผัสได้?