กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 205 สมบัติมรรคาอย่างนี้ ใครบ้างไม่มีสักชิ้น?
มู่อวิ๋นเกอมองเด็กหนุ่มสองคนตรงหน้า ความโกรธก็พลุ่งขึ้นมาอีกครั้งในทันที นางดึงหูของโอวหยางแล้วแอบออกแรงเพิ่มอีกเล็กน้อย เจ็บจนโอวหยางกัดฟันกรอด
“เจ้าเด็กเปรตเอ๊ย เรียกเด็กน้อยระดับทารกก่อกำเนิดมาสองคนจะมีประโยชน์อะไร?” มู่อวิ๋นเกอถามด้วยการกัดฟันกรอด รู้สึกอยู่ตลอดว่าเจ้าเด็กนี่ประเมินความซับซ้อนของเรื่องนี้ต่ำเกินไปอย่างร้ายแรง
โอวหยางกัดฟันกรอดยื่นมือออกไปคว้าข้อมือของมู่อวิ๋นเกอ พลังแก่นแท้อันกว้างใหญ่ไพศาลเคลื่อนตามใจ สะบัดมือของผู้บำเพ็ญชั้นสูงระดับฝ่าเคราะห์ผู้นี้ให้หลุดออกไปโดยตรง