กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พวกเรา... เป็นสิ่งอัปมงคลงั้นหรือ?”
สีหน้าของหลินอู่ฉายแววดิ้นรน แววตากลับมาแจ่มชัดขึ้นชั่วครู่ ก่อนจะเอ่ยปากอย่างยากลำบาก
“รูปเคารพเทพ! มันต่างหากเล่าที่เป็นสิ่งอัปมงคล! ต้องทำลายมันให้ได้...”
วาจายังมิทันสิ้น ความแจ่มชัดในแววตาก็เลือนหาย ใบหน้าแข็งทื่อไร้ซึ่งไอชีวิต มุมปากฉีกยิ้มเป็นเส้นโค้งเกินจริง
มิใช่เพียงหลินอู่ บรรดาผู้คุ้มภัยที่เหลือต่างหันศีรษะมาพร้อมกัน ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มน่าขัน จ้องเขม็งตรงมายังหลี่ชิงซาน
“ฉันรับปากนาย”
หลี่ชิงซานเอ่ยอย่างสงบ มือขวากุมด้ามดาบ
ชักดาบ ออกจากฝัก!
ตู้ม!
บนท้องฟ้า สายฟ้าสีเงินยวงคดเคี้ยวเลื้อยผ่าน