กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ครืนๆ!
เสียงอัสนีคำรามเป็นระยะ สายฟ้าสีเงินขาวเส้นแล้วเส้นเล่าเลื้อยผ่านชั้นเมฆ
แสงสายฟ้าสว่างวาบ ส่องให้เห็นป่าเขารกร้างเบื้องล่าง
เม็ดฝนขนาดเท่าเมล็ดถั่วโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้า ชะล้างผืนป่า
ลึกเข้าไปในป่า วัดร้างแห่งหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่อย่างเงียบเชียบ กระเบื้องบนหลังคาหลุดหายไปจนเหลือเพียงน้อยนิด ผนังแตกร้าวและลอกร่อน
ประตูวัดแง้มอยู่ครึ่งหนึ่ง ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดท่ามกลางลมฝน
ทันใดนั้น ความว่างเปล่าก็สั่นไหวราวกับผิวกระจก เกิดเป็นระลอกคลื่น
เบื้องหน้าประตูวัดร้าง ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า
ชายหนุ่มสวมเสื้อคลุมยาวสีฟ้าคราม ผมรวบสูง ที่เอวคาดดาบยาว
“ภูเขารกร้าง วัดร้าง และฝนยามค่ำคืน?”