กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ไร้เทียมทาน?”
หลี่ชิงซานยิ้มเล็กน้อยโดยไม่พูดอะไร เขาเดินตามฝูงชนรอบข้างมุ่งหน้าไปยังโรงแรมเยวี่ยไหล
ยิ่งเข้าใกล้ เสียงอึกทึกรอบข้างก็ยิ่งดังขึ้นเรื่อยๆ
“ไม่น่าใช่หรือเปล่า? โรงแรมเยวี่ยไหลแม้จะเป็นร้านเก่าแก่ร้อยปี แต่จะไปเกี่ยวข้องกับ ‘ศาลากลไกสวรรค์’ ได้อย่างไร?”
“ไอ้พวกบ้านนอก รู้ไหมว่าทำไม ‘ศาลากลไกสวรรค์’ ถึงเป็นตำนาน? ก็เพราะมันหยั่งรู้กลไกสวรรค์ ซ่อนเร้นอยู่ในโลกมาตลอด ไม่เคยมีใครพบร่องรอยมาก่อน!”
“ไม่เกี่ยวกันจริงๆ นั่นแหละ เมื่อครู่ได้ยินเสี่ยวเอ้อร์บอกว่า รายนามทั้งสามฉบับถูกพบตอนเปิดร้านเมื่อเช้านี้ ไม่เห็นว่าใครเป็นคนทิ้งไว้”