เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พูดแบบนี้ได้ไง ไม่ว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงอะไร ก็ต้องรอให้ทุกคนตกลงกันก่อนไม่ใช่หรือไง!”
หวังอวี่จื๋อหัวเราะแห้งๆ สองครั้ง โบกมือเรียกนักเรียนคนหนึ่งเข้ามา
“เริ่นหมิง เพื่อนๆ จากเมืองลั่วอิงพวกนี้ฝากให้เธอดูแลด้วย อย่าให้ขาดตกบกพร่องล่ะ”
“อาจารย์วางใจได้เลยครับ!” เริ่นหมิงรูปร่างปราดเปรียว สีหน้าดูมุ่งมั่น
หลังจากว่านเค่อซานและอาจารย์หลี่สำรวจดูสองครั้ง ก็วางใจให้พวกเขาแยกตัวจากไปกับหวังอวี่จื๋อ
เมื่ออาจารย์ทั้งสองจากไป หลี่ชิงซานที่ยืนอยู่หน้าสุดของแถวก็เด่นสะดุดตาขึ้นมาทันที
เริ่นหมิงเดินเข้ามาหาหลี่ชิงซานพร้อมรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความกระตือรือร้น
“เพื่อนครับ คุณเป็นหัวหน้าทีมหรือเปล่า?”
หลี่ชิงซานเหลือบมองจงเซียนที่อยู่ข้างๆ เห็นสีหน้าของอีกฝ่ายเรียบเฉยไม่มีท่าทีจะเอ่ยปาก จึงพยักหน้าเบาๆ