เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหนือฟากฟ้าท่ามกลางตึกรามบ้านช่องในเมือง รถเหินลอยฟ้าแล่นผ่านไปอย่างเงียบกริบ
ภายในรถก็เงียบสงัดไม่แพ้กัน
ไม่ว่าจะเป็นพวกจ้าวหงโจวทั้งสามคน หรือนักศึกษามรรคยุทธ์ชั้นปีสองอย่างพวกจงเซียน ต่างยังไม่หายตกตะลึงจากภาพความรุนแรงเมื่อครู่นี้
โดยเฉพาะพวกหลิวไห่ปิงทั้งห้าคน ยิ่งเนื้อตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว
จนถึงตอนนี้ พวกเขาถึงเพิ่งเข้าใจว่าตอนอยู่ที่สถานีลั่วอิงนั้น หลี่ชิงซานลงมือได้ “อ่อนโยน” เพียงใด
เจ้าหนูอ้วนเฉาเส้าหยู่กวาดตามองซ้ายขวา เขาทนบรรยากาศกดดันนี้ไม่ไหวจริงๆ จึงเขยิบเข้าไปข้างกายหลี่ชิงซาน
“ผู้ฝึกสอน พวกเราไปกินข้าวก่อนดีไหมครับ เมื่อสองวันก่อนผมเพิ่งค้นพบร้านเด็ดร้านหนึ่งเข้า”
พอพูดถึงเรื่องกิน สีหน้าของเฉาเส้าหยู่ก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที
หลี่ชิงซานส่ายหน้ายิ้มขำพลางลูบศีรษะเจ้าหนูอ้วนเบาๆ