เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 244 ความรู้สึกอันสับสน
วาจาไต่ถามประโยคหนึ่ง ไร้ซึ่งความเกรี้ยวกราดดุดัน หลงเหลือเพียงความปั่นป่วนที่สะกดกลั้นเอาไว้อย่างสุดขีด
เขายืนตระหง่านอยู่บนแท่นสูง ก้มมองนางจากที่สูง ในแววตาพลุ่งพล่านไปด้วยอารมณ์ความรู้สึกอันสับสนระคนปนเปถึงที่สุด
โกรธที่นางไม่ห่วงความปลอดภัย รอนแรมขึ้นเหนือฝ่าภยันตราย ยิ่งกลัวว่านางจะถูกดึงเข้ามาพัวพันในความโกลาหลอันแสนอันตรายนี้ กลัวว่าเขาจะปกป้องแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวนี้ไว้ไม่ได้
ทว่าซูจิ่วเหนียงกลับไม่หวั่นเกรงแววตาหม่นหมองของเขา นางช้อนตาขึ้นมองแผ่วเบา เอ่ยทีละคำอย่างกระจ่างชัด ช่างอ่อนโยนทว่าหนักแน่นทรงพลัง
“ไม่มีผู้ใดอนุญาต ข้ามาด้วยตนเองเจ้าค่ะ”
หัวใจของหลี่เฉิงจิ่นพลันบีบรัดแน่น ความเจ็บแปลบและความหวาดผวาถาโถมเข้ามาอย่างหนาแน่นยั้วเยี้ย แทบจะกดทับจนเขาหายใจไม่ออก
เขาจ้องมองนางเขม็ง ปลายนิ้วกำแน่นโดยไม่รู้ตัวจนข้อนิ้วกลายเป็นสีขาว แขนเสื้อขุนนางตัวกว้างสั่นไหวระริก