กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 245 ตอนจบ
เหล่าทหารเคลื่อนไหวรวดเร็วว่องไว ชั่วพริบตาก็จัดแถวเสร็จสิ้น
อันผิงโหวรุดหน้าเข้ามาได้จังหวะ สีหน้าสุขุมรอบคอบ “เส้นทางนอกเมืองยังไม่กระจ่าง ในที่ลับอาจมีภัยซ่อนเร้น เจ้าจงนำขบวนไปรับสมุนไพรอย่างวางใจเถิด ในเมืองมีข้าคอยคุมสถานการณ์ ทั้งปลอบขวัญผู้ประสบภัย เฝ้ากระโจมปรุงยา และรักษาความสงบเรียบร้อย จะไม่ยอมให้เกิดความวุ่นวายขึ้นแม้แต่น้อยเป็นอันขาด”
หลี่เฉิงจิ่นผงกศีรษะรับ ในใจบังเกิดความสงบลงหลายส่วน ในยุคแห่งความโกลาหลและจนตรอก สิ่งที่หาได้ยากยิ่งที่สุดคือแนวหลังที่มั่นคงปลอดภัยและมีผู้เคียงบ่าเคียงไหล่
“ไปกันเถิด” เขาหันหน้าไปมองซูจิ่วเหนียง แววอ่อนโยนในดวงตาถูกเก็บซ่อนไว้ส่วนลึก เหลือเพียงความเด็ดขาดเฉียบคม
ขบวนคนลอบออกจากเมืองไปตามเส้นทางสายเปลี่ยว คอยกลั้นลมหายใจเร้นกายตลอดทาง หลบเลี่ยงด่านตรวจและสายลับเฝ้าระวัง หลบเลี่ยงฝูงชนที่สัญจรไปมา
ยามมาถึงหาดริมแม่น้ำ หานซิงก็รุดหน้าเข้ามารายงานเสียงเบาทันที “ซื่อจื่อ สมุนไพรทั้งหมดถูกผนึกเก็บรักษาไว้อย่างสมบูรณ์ กันความชื้นอย่างรัดกุม ปริมาณมีเพียงพอ พอให้แจกจ่ายยาแก่ผู้ป่วยทั่วทั้งเมืองได้เป็นรอบ ๆ เพื่อสะกดอาการป่วยได้อย่างเด็ดขาดขอรับ”