เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 435 ทางเลือกของเยี่ยนหลี
เห็นได้ชัดว่าผิงขาเป๋ตกตะลึงไปแล้ว น้ำเสียงถึงกับสั่นเทาไปบ้าง
พอลู่สวินได้ยินเข้าก็ตกใจกับท่าทีของเขาเช่นกัน ‘เขารู้ได้ยังไงว่าคือวาสนากระบี่’
ต้องรู้ก่อนนะว่า แม้แต่ศิษย์พี่หญิงรองยังดูไม่ออกเลย แค่บอกว่าบนตัวลู่สวินมีกลิ่นอายลึกลับบางอย่างเท่านั้น
ดูท่าแล้ว ผิงซานไห่น่าจะมีวิธีพิเศษของตัวเอง
พอได้ยินแบบนั้น ศิษย์พี่หญิงรองที่นิ่งสงบมาตลอดก็ยังอดขมวดคิ้วเล็กน้อยไม่ได้
คำว่าวาสนากระบี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น นั่นทำให้กู้เสี่ยวหม่านต้องจริงจังขึ้นมาตามไปด้วย
นางก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ยืนอยู่ข้างกายลู่สวิน มองตรงไปยังผิงซานไห่ที่สูงพอๆ กับตน แล้วพูดว่า “ระ... ละเอียดกว่านี้หน่อย”
ผิงซานไห่ตัวไม่สูงอยู่แล้ว แค่ร้อยเจ็ดสิบเซนติเมตรนิดๆ ส่วนศิษย์พี่หญิงรองรูปร่างเพรียวระหง ไม่ได้เตี้ยกว่าผิงซานไห่เลย
ชุดนักพรตของนางมีสายรัดเอว ถัดจากรัดเอวลงไปย่อมเป็นสะโพกกับเรียวขา เมื่อดูจากตำแหน่งรัดเอวกับสัดส่วนเรือนร่างแล้ว...