0434

ตอนที่ 434 วาสนากระบี่แห่งซีโจว

ท้องฟ้าลอยต่ำ เมฆดำปกคลุมทั่ว วันนี้เป็นวันที่ฟ้ามืดครึ้ม

วันฟ้าครึ้มในฤดูร้อนมักจะอบอ้าว ลมร้อนที่พัดผ่านรอบตัวยังพาเอาความชื้นมาด้วยเล็กน้อย

ลู่เสี่ยวอวี๋กับเซียวหลงเปานั่งอยู่ริมลำธารสายนอกเมืองลั่วฮวา เท้าขาวเนียนบอบบางสี่ข้างจุ่มแช่ในน้ำ สัมผัสถึงความเย็นสดชื่นของสายน้ำ

เซียวหลงเปายังคงช่างพูดเจื้อยแจ้วเหมือนเคย แต่นางสังเกตเห็นว่าช่วงนี้เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ดูเหมือนจะใจลอยบ่อยๆ ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

“ฟู่—” ลมในป่าทึบพัดผ่าน พัดใบไม้เขียวใบหนึ่งร่วงหล่นลงมา

ใบไม้ปลิวไสวไปตามสายลม ก่อนจะตกลงบนผิวน้ำในลำธาร

ที่น่าอัศจรรย์คือ แม้ลำธารจะไหลเอื่อยอยู่ตลอดเวลา แต่ใบไม้ที่ลอยอยู่กลางน้ำใบนี้กลับหยุดนิ่งอยู่ตรงนั้น ไม่ได้ไหลไปตามกระแสน้ำเลยแม้แต่น้อย