เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 436 ร่างแยกของมหาปุโรหิต
นกกระเรียนกระดาษบินออกจากซีโจว ก็เข้าสู่เขตแดนป่าหลงลืม
กับสถานที่แห่งนี้ เหมาหนานเป่ยยังคงหวาดผวาอยู่บ้าง
ตอนนั้นนางกับลู่สวินถูกอินเทียนลอบโจมตีที่นี่ นางถึงกับเสียชีวิตไปหนึ่งครั้งเลยทีเดียว
“ศิษย์น้องเล็ก เจ้าดูตรงนั้นสิ! ตอนนั้นศิษย์พี่คุ้มกะลาหัวเจ้าตรงตำแหน่งนั้นเลยนะ!” เหมาหนานเป่ยชี้ไปทางที่ไม่ไกลนัก แล้วพูดกับลู่สวินอย่างหลงตัวเองสุดๆ
“จำได้สิ บนพื้นไม่แน่อาจจะยังมีหลุมลึกที่ข้ากระแทกลงไปอยู่เลย” ลู่สวินยิ้มบางๆ พลางตอบ
ตอนนั้นเขาอุ้มเหมาหนานเป่ยร่วงลงมาจากกลางอากาศ หลังกระแทกพื้นเต็มๆ ด้วยร่างกายที่แกร่งเทียบเท่ากระบี่วิญญาณ สุดท้ายก็เลยกระแทกพื้นจนเป็นหลุมใหญ่
พอนกกระเรียนกระดาษบินผ่านจุดนั้น ลู่สวินก้มมองลงไป หลุมใหญ่นั่นยังอยู่จริงๆ ด้วย
เมื่อวานมีฝนตก ในหลุมเลยมีน้ำฝนขังอยู่ไม่น้อย