0394

ตอนที่ 394 บุญคุณและความแค้น

“สนองคืนด้วยวิถีของเจ้าเอง” คนส่วนใหญ่พอได้ยินคำนี้ก็มักจะนึกถึงสกุลมู่หรงแห่งกูซูในเรื่อง ‘แปดเทพอสูรมังกรฟ้า’

พอลู่สวินพูดคำนี้ออกมา เยี่ยสุยอันลองคิดตามความหมายในใจ ก็รู้สึกเลื่อมใสขึ้นมาจับใจ

ลู่สวินควบคุมเปลวไฟพวกนี้ได้ยังไง เยี่ยสุยอันไม่รู้ และแน่นอน... ตัวลู่สวินเองก็ไม่รู้เหมือนกัน

เขาเดาว่าคทาอันนี้น่าจะมีความเกี่ยวพันบางอย่างกับเพลิงกลืนวิญญาณ ถึงทำให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมาได้

‘น่าเสียดายที่เพลิงเทพข่มได้แค่ไฟที่เกิดจากคทา ถ้ามันข่มไฟได้ทุกชนิดในใต้หล้าก็คงจะสนุกพิลึก’ ลู่สวินคิดในใจ

ถึงตอนนั้นถ้าพวกเผ่าต่างแดนธาตุไฟมาเจอเขาเข้า คงไม่โดนซัดจนต้องคุกเข่าเรียกพ่อเลยเหรอ

เยี่ยสุยอันมองลู่สวินแล้วถามขึ้น “ผู้อาวุโสลู่ คนที่บังอาจคิดจะโจมตีศิลาเขตแดนเมื่อกี้เป็นใครกันขอรับ”