เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 395 วิญญาณหวนคืน
ภายในศิลาเขตแดน ลู่สวินค่อยๆ ลืมตาขึ้น
“นี่ข้าหลับไปได้ยังไงเนี่ย” เขาหัวเราะแห้งๆ คนหน้าหนาอย่างเขา ตอนนี้ยังรู้สึกกระดากใจอยู่บ้าง
ทั้งที่ตัวเองเป็นคนเล่าเรื่องแท้ๆ แต่ดันเล่าจนตัวเองหลับไปซะงั้น มันเรื่องอะไรกันเนี่ย!
ข้า ลู่สวินคนนี้ เป็นผู้ชายที่ร่างกายอ่อนแอไร้เรี่ยวแรงขนาดนั้นเลยเหรอ
แต่จะว่าไป พอนอนเต็มอิ่มไปตื่นหนึ่ง เขาก็รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันตา ความรู้สึกเหนื่อยล้าทั้งกายทั้งใจก่อนหน้านี้หายเป็นปลิดทิ้งแล้ว
ตอนนี้เขามีพลังงานล้นเหลือ คันไม้คันมืออยากหาเรื่องป่วนพวกต่างเผ่าให้พวกมันอกแตกตายสักรอบ
“ลู่สวิน เจ้าตื่นแล้วเหรอ” เสียงของตีต๋าแว่วดังขึ้นมา
ลู่สวินยิ้มแล้วตอบว่า “ขอโทษทีนะ ช่วงนี้เหนื่อยไปหน่อยน่ะ เรื่องเล่าเมื่อกี้ข้าเล่าจบหรือยัง”
“เกือบจะจบหมดแล้วล่ะ!” ตีต๋าตอบ