เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 348 อาจารย์ผู้เย็นชากับศิษย์ขี้อ้อนไร้เดียงสา
บนยอดเขาประลองยุทธ์ของสำนักมาร ศิษย์ส่วนใหญ่ต่างพากันอึ้งงัน
พวกเขาได้ยินเสียงเย็นชาที่ดังขึ้นกะทันหันนี้ ชั่วขณะนั้นยังนึกไม่ออกว่าใครกันแน่ที่กำลังพูดอยู่
ผู้เล่นจำนวนไม่น้อยยิ่งรู้สึกสงสัย เสียงส่งกระแสจิตนี้ทำไมฟังดูกระตุกๆ ขาดๆ หายๆ ศตวรรษที่ยี่สิบสองแล้ว ยังจะแล็กอยู่อีกเรอะ!?
พวกเสิ่นเหยียนที่ถูกปลดสถานะ “ห้ามพูด” แล้วสบตากัน ก่อนจะลุกขึ้นคารวะว่า “คารวะท่านอาจารย์อารอง”
พอคำนี้หลุดออกมา บรรดาศิษย์สำนักมารด้านล่างถึงได้รู้ว่าคนที่พูดรับศิษย์คือใคร จึงรีบคารวะแล้วพูดว่า “ศิษย์คารวะท่านอาจารย์อาผู้อาวุโส!”
เสียงดังกึกก้องเสียดฟ้า
จี้หลียืนอยู่กลางลานประลอง ชะงักไปนิดหนึ่งก่อน จากนั้นในใจก็ดีใจแทบบ้า แต่ก็ยังหันไปมองลู่สวินที่นั่งอยู่บนเวทียกสูงก่อน
พอเห็นลู่สวินพยักหน้าพลางยิ้มให้นาง นางก็รีบโค้งคารวะทันทีแล้วพูดเสียงดังฟังชัดว่า “ศิษย์ยินดีเจ้าค่ะ!”
ถึงตรงนี้ การทดสอบเลื่อนขั้นสู่สายในของจี้หลีก็ถือว่าจบลงอย่างสมบูรณ์