เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 333 แสบสมเป็นเจ้าตัวแสบ กวนประสาทสมเป็นคนหน้าด้าน
ในป่าหลงทาง บนซากปรักหักพังของแท่นบูชา
แสงแดดสีทองอร่ามสาดส่องลงบนร่างของลู่สวิน เขามีรอยยิ้มอบอุ่น ชวนให้รู้สึกสบายใจเหมือนสายลมวสันต์พัดผ่าน
รอยยิ้มแบบนี้ทำเอาจี้หลีที่เป็นพวกแพ้ทางคนหน้าตาดีขั้นสุด กับหลินฉานที่โตเป็นสาวแล้วมองจนตาค้างได้เลย
แต่พอยิ้มแบบนี้มาอยู่ในสายตาของอินเทียน กลับทำให้เขาหนาวเหน็บไปทั่วทั้งร่าง
ทั้งที่อีกฝ่ายเป็นแค่คนหนุ่ม ทั้งที่ระดับฝึกตนอยู่แค่ขั้นสามแท้ๆ แต่กลับทำให้เขารู้สึกน่ากลัวยิ่งกว่าผู้บำเพ็ญชั้นยอดขั้นแปดคนเมื่อกี้เสียอีก!
เขารู้ดีว่าถ้าลู่สวินทำแบบนั้นขึ้นมาจริงๆ ผลลัพธ์จะออกมาเป็นอย่างไร
ด้วยนิสัยของผู้ช่วยนักบวชคงไม่ทำอะไรรุนแรง เพราะเนื้อแท้ของเขาเป็นคนจิตใจดี ถึงในสายเลือดจะมีคำสาปกระหายเลือดเหมือนพวกเรา แต่ก็ไม่ได้ชอบการฆ่าฟันเหมือนพวกเราอยู่ดี
แต่นักบวชใหญ่กับนักบวชรองไม่เหมือนกัน