กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 334 กลับสำนัก กลับบ้าน
เหมาหนานเป่ยยืนอยู่หน้าประตู นั่งยอง ๆ อยู่ตรงนั้น เงยหน้ามองลู่สวิน
พอนางเงยหน้า ใบหูแมวคู่นั้นก็ลู่ไปข้างหลังเล็กน้อย หางแมวยาว ๆ แกว่งไปมาอย่างสบายอารมณ์
“มาแล้วหรือ” ลู่สวินยิ้ม แล้วเบี่ยงตัวเปิดทางให้เหมาหนานเป่ยเข้ามาในห้อง
แมวดำตัวน้อยกระโดดขึ้นไปบนเตียงตั่ง แล้วหมอบลงตรงนั้น ใช้อุ้งเท้าน้อย ๆ ตบที่ว่างข้างตัวเบา ๆ
ลู่สวินเดินมานั่งลงข้างเหมาหนานเป่ย
เขาเป็นคนเรียกเหมาหนานเป่ยมาหาเอง โดยบอกให้นางมาที่ห้องหลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วยาม เพราะเขาต้องการใช้ลูกแก้วสีเขียวช่วยฟื้นฟูร่างกายให้นาง
แม้แม่หนูน้อยจะดูไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร แต่ก็เพราะดูไม่เป็นอะไรเลยนี่แหละ ลู่สวินถึงยิ่งรู้สึกว่าเรื่องมันอาจจะค่อนข้างร้ายแรง