กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 238 เกราะอ่อนตัวนี้ ค่อนข้างเล็กไปหน่อย
ที่สายนอกของสำนักมาร ลมภูเขาพัดผ่านจนเส้นผมดำขลับของจี้หลีปลิวไสว
นางค่อยๆ รวบผมขึ้นเล็กน้อยแล้วทัดไว้หลังใบหู จากนั้นก็เชิดหน้ายืดอกท่ามกลางสายตาทุกคู่ เดินตรงไปใต้ต้นไผ่วิญญาณข้างกายลู่สวิน
พอยืดอกขึ้นมาแบบนี้ ก็ดูผึ่งผายสง่างามจริงๆ
จี้หลีในวัยสิบแปดปีเมื่อเทียบกับตอนอายุสิบหก ดูไร้เดียงสาน้อยลงไปมาก เดิมทีนางก็ฉายแววสาวงามแต่กำเนิดอยู่แล้ว ตอนนี้จึงยิ่งมีเสน่ห์จับตา
บวกกับความไร้เดียงสาปนออดอ้อนที่มีมาแต่เดิม สิ่งนี้ไม่ได้ลดทอนอะไรลงเลย กลับยิ่งเป็นจุดเด่นเสริมเสน่ห์ให้นางเสียอีก