กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 239 งานใหญ่สำนักมาร
ลู่สวินมองดูจี้หลีที่ชูเสื้อเกราะอ่อนขึ้นมาบังใบหน้าเล็กๆ ของตัวเองไว้ แล้วกวาดสายตามองสำรวจนางตั้งแต่หัวจรดเท้า
ด้วยสายตาของเขา แค่มองปราดเดียวก็ดูออกว่า เสื้อเกราะอ่อนตัวนี้เล็กไปจริงๆ ไม่ใช่แค่เล็กไปนิดเดียว แต่เล็กไปมากเลยต่างหาก
เพียงแต่ตอนที่เจ้าพูดคำนี้ออกมา ได้นึกถึงความรู้สึกของเหมาหนานเป่ยบ้างไหมเนี่ย
ยังดีที่โลลิตัวน้อยไม่ได้อยู่ตรงนี้ ไม่อย่างนั้นอาการแพ้นมของนางคงกำเริบหนักกว่าเดิมแน่
ลู่สวินมองจี้หลีแล้วพูดว่า “เสื้อเกราะอ่อนตัวนี้ในตอนนี้ยังเป็นสภาพเดิมอยู่ เป็นขนาดที่ทำไว้ให้... แค่กๆ ให้คนทั่วไปใส่น่ะ”
“แต่มันก็เป็นถึงศาสตราอาคมขั้นสูง ขยายให้ใหญ่หรือย่อให้เล็กเป็นเรื่องพื้นฐานอยู่แล้ว ไม่ต้องห่วงหรอก”