เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เรื่องเล่าจากสวนท้อ
ตอนที่ 216 เจ้ายังจำจี้หลีแห่งริมทะเลสาบต้าหมิงได้หรือไม่
ลู่สวินคุยเรื่องตำราอาหารเล่มนั้นกับศิษย์พี่สามอยู่นาน เรียกได้ว่างัดเอาความรู้ความสามารถทั้งหมดที่มีออกมาใช้จนหมดเกลี้ยง
‘รู้สึกว่าตอนเขียนเรียงความสอบเข้าม.ปลายกับสอบเข้ามหาวิทยาลัย ยังไม่ต้องเค้นสมองแทบแตกขนาดนี้เลย’ เขาคิดในใจ
‘ยังดีที่ข้าไม่ได้เหมือนพวกที่รอดหูรอดตาการศึกษาภาคบังคับมาได้ ข้าน่ะมีวิชาความรู้เต็มท้อง คลังคำศัพท์เยอะพอตัว’
พอยุติการคุยเรื่อยเปื่อย ศิษย์พี่สามก็โดนชมจนอิ่มอกอิ่มใจ รู้สึกว่าข้อเสนอแนะเล็กๆ น้อยๆ ที่ลู่สวินทักขึ้นมาก็เข้าท่าดี จึงเตรียมตัวจะกลับ
“ศิษย์น้องเล็ก เจ้าคิดจะกลับเขาเมื่อไหร่หรือ” จูเก่อไหลฝูถามขึ้นก่อนจะไป
“ยังต้องรออีกสักพักขอรับ” ลู่สวินตอบ
จูเก่อไหลฝูก็ไม่ได้ถามต่อว่าเขาอยู่ทำอะไรข้างล่าง ได้แต่พยักหน้าพลางพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นก็ดี”