0215

ตอนที่ 215 อ่อนโยน

ลู่สวินเงยหน้ามองเถ้ากระดูกที่ลอยไปตามลม ในใจอดรู้สึกเสียดายไม่ได้

‘นึกว่าจะมีโอกาสได้ช่วยซ้ำอีกสักดาบ ถ้าเป็นงั้น ไม่แน่อาจจะได้ค่าประสบการณ์กับแต้มคุณูปการติดไม้ติดมือมาบ้าง’ เขาคิดในใจ

เขามองการกระทำตั้งแต่บดกระดูกยันโปรยเถ้าถ่านครบวงจรของศิษย์พี่สาม ชั่วขณะนั้นเลยไม่รู้ว่าศิษย์พี่สามเป็นคนรอบคอบรัดกุม หรือแค่คิดง่ายๆ ว่าฆ่าแล้วก็ต้องฝัง ถ้าไม่ฝังก็ต้องเผา ไม่อย่างนั้นทิ้งไว้ข้างทางจะทำให้ทัศนียภาพดูไม่ดีกันแน่?

ศิษย์พี่สามจูเก่อไหลฝูหันมามองลู่สวินแล้วพูดว่า “ตามข้ามาเถอะ”

ลู่สวินพยักหน้า หันกลับไปพูดกับเหล่าผู้เล่นว่า “พวกเจ้ารออยู่ที่นี่ก่อน ผู้เฒ่าไปประเดี๋ยวเดียวก็กลับมา”

เขาเตรียมจะไปคุยกับศิษย์พี่สามก่อน เดี๋ยวค่อยกลับมาสอนทักษะต่อ