0217

ตอนที่ 217 สุนัขเลียของแท้

ลู่สวินมองจี้หลีที่จำเขาได้ ยิ้มบางๆ แล้วถาม “รู้ได้ยังไงว่าเป็นข้า”

คำพูดนี้เท่ากับยอมรับตัวตนแล้ว

ร่างกายที่เกร็งนิดๆ ของจี้หลีผ่อนคลายลงอย่างรวดเร็ว เปลี่ยนเป็นความดีใจที่ได้เจอกันอีกครั้งหลังไม่ได้พบกันเสียนาน

“ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน แค่รู้สึกว่าถึงเจ้าจะเปลี่ยนหน้าตาไป แต่ก็ยังคุ้นเคยอยู่ดี” นางมองลู่สวินแล้วถามต่อ “ทำไมเจ้าถึงเปลี่ยนเป็นหน้าตาแบบนี้ล่ะ”

“ทำไมหรือ ดูไม่ดีหรือไง” ลู่สวินพูดเย้า

“แบบเดิมดูดีกว่าตั้งเยอะ” จี้หลีบ่นพึมพำ ยิ่งพูดยิ่งเสียเบา

ลู่สวินยกมือขึ้นดีดหน้าผากนางเบาๆ ทีหนึ่ง แล้วพูดพลางหัวเราะ “บังอาจนัก กล้ามาติหน้าตาท่านอาจารย์อาผู้อาวุโสเชียวหรือ”