0173

ตอนที่ 173

ลู่สวินมองสีหน้าของเหมาหนานเป่ย พลางคิดว่าควรจะยื่นมือไปดึงหูแมวของนางดีไหม แล้วค่อยเกาคาง ลูบหลัง ขยำพุงน้อยๆ ของนางเหมือนเวลาเล่นกับแมว

แต่เขาก็ไม่ได้ขยับ

เพราะเขารู้ดีว่า เหมาหนานเป่ยน้อยใจก็เรื่องหนึ่ง อยากปกป้องเขาก็อีกเรื่องหนึ่ง แต่ยังมีอีกจุดที่สำคัญมาก นั่นคือโลลิตัวน้อยคนนี้อยู่นิ่งไม่เป็น และอยากออกไปฟัดกับคนอื่นใจจะขาด!

แต่ไม่ว่าจะยังไง พอลู่สวินมองสายตาน่าสงสารคู่นั้นกับหูแมวที่ลู่ลงของนาง เขาก็ใจละลายเข้าจริงๆ

‘มิน่าล่ะในเน็ตถึงบอกว่า ลูกผู้ชายตัวจริงต้องชอบแมวน้อย!’

‘ยิ่งนี่เป็นโลลิหูแมวด้วยแล้ว...’

‘แบบนี้ใครจะไปต้านไหว?’

ลู่สวินมองเหมาหนานเป่ยแล้วพูดว่า “ได้ขอรับ ถ้าต่อไปข้าจะทำเรื่องเสี่ยงๆ อะไรอีก ข้าจะพาศิษย์พี่สี่ไปด้วยแน่นอน”

พอเหมาหนานเป่ยได้ยินอย่างนั้นก็ดีใจขึ้นมาทันที ปลายเท้าเล็กๆ ทั้งสองข้างที่กระดกขึ้นแตะกันแล้วแยกออกสลับไปมาไม่หยุด